آرزوهایی که به تونلهای مترو رسید؛ کوچ نابینایان برای نان

به گزارش خبرآنلاین، در پی تشدید بحرانهای اقتصادی و تداوم ناکارآمدی سیاستهای حمایتی، متروی تهران به آخرین پناهگاه معیشتی نابینایان تبدیل شده است؛ افرادی که نه از سر انتخاب، بلکه از سر اجبار، برای تأمین حداقلهای زندگی به دستفروشی و نوازندگی در واگنهای مترو روی آوردهاند. افزایش حضور نابینایان و دیگر افراد دارای معلولیت در مترو، نشانهای آشکار از فروپاشی مسیرهای رسمی اشتغال و حمایت اجتماعی برای این قشر است.
بررسیهای میدانی نشان میدهد نابینایانی از استانهای مختلف کشور، از جمله خراسان شمالی، خوزستان، اصفهان و البرز، به دلیل نبود فرصت شغلی، فقر، مستمریهای ناچیز و بنبستهای اداری در شهرستانها، ناچار به مهاجرت به تهران شدهاند. آنها مترو را بهعنوان تنها فضای در دسترس برای کسب درآمد روزانه انتخاب کردهاند؛ فضایی که نه امنیت شغلی دارد، نه بیمه و نه آیندهای روشن.
محمد، نابینای مطلق ۲۸ ساله که از شیروان به تهران مهاجرت کرده، میگوید مستمری بهزیستی کفاف زندگی را نمیدهد و تلاش او برای دریافت وام اشتغال نیز به دلیل موانع اداری بینتیجه مانده است. او اکنون با فلوتنوازی در مترو، هزینههای حداقلی زندگی خود را تأمین میکند؛ در حالی که با مشکلاتی مانند اجارهخانه سنگین، ناآشنایی با مسیرها، زمین خوردن در ایستگاهها، سرقت وسایل و برخوردهای تحقیرآمیز مواجه است.
این وضعیت محدود به یک یا دو نفر نیست. بسیاری از نابینایان تحصیلکرده، با مدارک دانشگاهی در رشتههایی چون حقوق، روانشناسی، مدیریت و هنر، به دلیل نبود جایگاه شغلی متناسب، از بازار کار رسمی حذف شدهاند و امروز برای تأمین نان شب، به مشاغل غیررسمی در مترو پناه آوردهاند. به گفته آنها، مأموران مترو گاه وسایلشان را ضبط میکنند و برخی شهروندان نیز نسبت به معلولیتشان تردید یا رفتار توهینآمیز دارند.
سهیل معینی، مدیرعامل شبکه ملی نابینایان کشور، با تأیید افزایش حضور نابینایان در مترو، این پدیده را نتیجه مستقیم ضعف ساختاری سازمان بهزیستی و نبود سیاستگذاری مؤثر در حوزه اشتغال معلولان میداند. به گفته او، مستمری ناچیز، فقدان آموزش مهارتهای شغلی، مناسبسازی نشدن محیط کار و نبود مشوق برای بخش خصوصی، نابینایان را به حاشیه بازار کار رانده است.
او تأکید میکند سازمان بهزیستی به نهادی سنگین، بروکراتیک و دور از جامعه هدف تبدیل شده و بدون اصلاحات عمیق ساختاری، ایجاد نهادهای تخصصی و مشارکت افراد دارای معلولیت در فرآیند تصمیمگیری، شرایط معیشتی نابینایان بهبود نخواهد یافت.
متن کامل این گزارش ر اینجا بخوانید.
۲۳۳۲۳۳



